Wijk aan Zee: “Zodra we aankwamen, begon het direct op een prettige manier te kriebelen.”

John (49 jaar)n nBijna een jaar geleden kwam John vanuit hartje Amsterdam  naar Wijk aan Zee.nZijn vrienden verklaarden hem eensgezind voor gek. Hij zou zeker vereenzamen en wat moest ie toch in zo’n rotdorpje? John had echter en fotootje gezien in de krant van een huisje in Wijk aan Zee en die maakte iets bij hem los. Hij sprong in de auto en reed naar Wijk aan Zee. Daar aangekomen begon het direct op een prettige manier te kriebelen. Het voelde goed. John bezocht het huis van de foto en was verkocht. En hij heeft nog geen dag spijt. Als hij Amsterdam mist, stapt hij op de draagvleugelboot naar Amsterdam. Elke dag valt het hem weer op hoe vriendelijk de mensen zijn in Wijk aan Zee.n nEigenlijk zou het dorp weer Wijk aan Zee en Duin moeten heten, net zoals vroeger en dan ook los van Beverwijk. Het zou het dorp, denkt hij, goed doen. John heeft ook een idee voor het centrum. Hij denkt dat het goed zou zijn als er in het centrum, op het Julianaplein, elke week een markt zou komen met bijvoorbeeld groenten, fruit, bloemen of prullaria. Het maakt hem niet uit, als er maar iets gebeurt.