Om een ereschuld in te lossen

Een Gronings dorp dat grenst aan Duitsland. In de oorlog gaan Duitse en Nederlandse jongeren met elkaar uit of zwemmen samen in het kanaal. Niemand in het dorp zegt iets als Joodse gezinnen op de bus naar Westerbork worden gezet. Ruud Nobbe (1927) zwaait z’n vriendinnetje Emma Frank uit. Nu vraagt hij zich af waarom niemand wat deed. Begin april 1945 arriveren Poolse bevrijders in het dorp. Drie van hen komen om doordat een tank ontploft. Vijftig jaar na dato ontwerpt Ruud Nobbe een gedenkteken. Om een ereschuld in te lossen, zoals hij zelf zegt.nn’Sprekende beelden – getuigenverhalen bij oorlogsmonumenten’ is een project van het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Op de website van het comité (www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten) zijn meer dan 3000 oorlogsmonumenten in een database opgenomen. Bij sommige monumenten is een getuigenverhaal verschenen; zowel op schrift als gefilmd.

Publicatiedatum: 30/11/2010